Sinterklaas niet alleen voor Nederlanders

Seit 1555 ist Nikolaus als Gaben bringer der Kinder belegt.
Der evang. Theologe Kirchmeyer schrieb: “Vor dem St. Nikolaustag legen Mütter für ihre Kinder Geschenke und eine Rute bereit.
Nikolaus be schenkte die Kinder damals mit Nüssen, Kletzenbrot und Dörrobst, aber auch mit Kleidung und anderen nützlich en Dingen des täglichen Lebens.
Im Mittelalter war es Brauch, daß Klosterschüler am Vorabend des Nikolausfestes einen “Kinderbischof” wählten.
Dieser bekleidete sich mit den Gewändern eines Bischofs und begutachtete die Klosterschule. Er bestrafte und belohnte Schüler, letzteres auch mit Süßigkeiten.
Das Gedenken an den Bischof von Myra ist katholischen Ursprungs und wurde von Martin Luther abgeschafft.
Doch der Brauch lebte bis zum heutigen Tage weiter!
Ab dem 17. Jhdt. bekam der Nikolaus einem Begleiter (Knecht Ruprecht oder Krampus), der die Kinder beschenkte oder auch wegen ihres unchristlichen Tuns tadelte! Im 19. Jhdt. wurd die Nikola usgestalt immer mehr verweltlicht.
Zunehmend wurde er zum Weihnachtsmann oder Santa Claus. 1970 wurde gar der Namenstag von Sankt Nikolaus, Bischof von Myra aus dem Kirchenkalender gestrichen.
Aber auch diese Attacke wird der heilige Mann überstehen und Millionen Kindern an Niklausabend wieder Süßigkeiten in die Schuhe stecken. Heute kommt der Nikolaus, meist ohne Krampus oder Knecht Ruprecht, zu den Kleinen und fragt sie, ob sie denn “auch stets brav gewesen” sind. Wenn sie dies bejahen, werden sie mit Süßigkeiten und diversen Geschenken belohnt.
D E R N I K O L A U S ? S C H U H Der bekannteste Brauch zum Nikolaustag ist der, daß die Kinder ihre geputzten Schuhe oder auch Strümpfe am Vorabend ans Fenster oder vor die Tür stellen bzw. hängen und der Nikolaus diese über Nacht mit Süßigkeiten und Geschenken füllt.

Knecht Ruprecht

Denkt nur, ich habe heute Knecht Ruprecht gesehen,
Er kam aus der Kneipe und konnte kaum stehen.
Er wankte hinüber zum Tannenwald,
den Bauch vollgeschlagen mit Hannen Alt!


Der Klaubauf (Krampus) war im 19. und 20. Jahrhundert eine Schreckeckgestalt mit geschwärztem Gesicht. Man drohte den Kindern, dass er die unartigen Kinder aufglaubte, um Sie zu verprügeln. Vielerorts wird heute den Kindern mit Sprüchen wie “wenn du nicht brav bist, kommt bei dir der Krampus und nicht der Nikolaus” damit gedroht, damit sie sich wieder brav verhalten. So ist das teilweise in Bayern und Tirol heute noch üblich.

Nikolaus traditions vary as widely from region to region as his guise and name. He appears as Ruhklas, Pelznickel, Klasbur, etc. He is afoot or astride a white horse, a mule, or even a goat. More diverse than those of the saintly Nikolaus are the many legends and traditions surrounding his often wild companions (Krampus, etc.). The pagan origin of all of these figures is evident although difficult to trace.
His best known companion is Knecht Ruprecht (poem), “Knecht” meaning servant. Historically, Ruprecht was a dark and sinister figure clad in a tattered robe with a big sack on his back in which, legend has it, he will place all naughty children.

mailtje aan kennis 2

Dag lieverd, ik had een beetje een vermoeiende week. Op het werk en thuis.
Er spookt hier iets, een soort plaaggeest denk ik. Deed mijn computer crashen (een paar keer
een beetje, net als of ik gepest werd), laat auto’s sputteren als we ‘s nachts
onderweg zijn of van de leergang komen en zo. Dus ga ik er dit weekend iets aan doen.
Kijken wat hij te zeggen heeft en hem op z’n weg zetten. Ik had de neiging
gewoon een “banishing ritual” uit te voeren en daarna het huis ritueel schoon te
maken, maar ik denk dat hij eerst gehoord moet worden.

Je vroeg of ik mezelf kon zijn bij mijn vriendinnen. Bij de meeste niet.
Eerst had ik de neiging je te mailen dat ik geen vriendinnen had, maar dat is
niet zo. Ik heb geen hartsvriendin. Een paar vriendinnen heb ik, die ook op het
spirituele pad zijn, met hen kan ik over een aantal dingen praten. Soms ook over
vreemde dromen, gezichten, gebeurtenissen en visioenen. Een van die vriendinnen
is psychologe en ken ik pas anderhalf jaar en het was heel prettig om te merken
dat zij zich met andere werkelijkheden bezig hield. Dat was tijdens een weekend
over rituelen. Met nog een aantal mensen hadden we het ook over de vraag “wie
vertel je dit soort andere werkelijkheden die je waarneemt? En wie vertel je
waar je mee bezig bent”. Eigenlijk bijna niemand was toen dus de conclusie. Maar
dit soort vriendinnen drijven meestal voorbij, we gaan jarenlang langs het
zelfde pad en slaan dan toch vaak een andere weg in.

Zo’n aanval komt me bekend voor. Leg het bij die vriendin zelf neer en zet haar
op afstand van je. Zet haar maar op haar eigen pad, want ze loopt je voor de
voeten. En kijk maar wat er de komende tijd gebeurd.

Je andere vriendin heeft jouw vertrouwen beschaamd door haar vriendin er over te
bellen. Bovendien had zij ook kunnen weten dat die vriendin, die een burnout
heeft, zich al heel onzeker voelt, eigenlijk niet aanspreekbaar is en ook heel
onvoorspelbaar kan reageren. Dus gaat zij ook niet zuiver met die vriendin om.
Zo voelt dat voor mij.

De rest heeft Gearr allemaal al gemaild.

Ik had je website al een tijd geleden gevonden, alleen was ik er eerst niet
zeker of jij het was omdat je je meisjesnaam gebruikt. Ik had je nog willen
vragen maar dat kwam er niet van en zie, het is wel zo.

Voor mij is het nu weekend. Morgen slaap ik uit en dan doen we samen inkopen in
Groningen.

mailtje aan kennis

“janken” is niet dom. Huil maar. Het doet zeer. Het raakt je. Huil maar.
Je bent bezig bewust te worden van heel veel dingen. Dat doet gewoon
verschrikkelijk veel zeer. Je bent aan het veranderen en in dat proces ga je het
leven anders zien en zie je dat wat je eerst niet zag, misschien niet wilde zien
en zeker niet wilde voelen. Zo gaat dat. Het doet zeer. Maar je wordt bewuster
en uiteindelijk daardoor gelukkiger want je leeft dan zoals je werkelijk bent en
niet meer zoals anderen willen dat je bent.
Iolanthe

Westervoort

Zaterdag de 26ste november treffen we elkaar in Gelderland zo rond
10.30 uur in het plaatsje Westervoort. Voor het juiste punt zie
toelichting onder.
Deze dagexcursie staat vooral in het teken van een watergeomantie
langs de Gelderse IJssel
Hoofdthema; watergeomantie van laagland-rivieren
Bezoek aan
– diverse waterstroom-ontmoetingespunten waar rivieren elkaar
ontmoeten
– een rivier in relatie met een stad; afvoer van subtiel afval en
toevoer van subtiele kwaliteiten
– waterstroomlagen
– voedingspunten van de rivier
– watertraumapunten
– waterzegenings rituelen. Neem verschillende dingen mee om te
onderzoeken wat het doet, ondermeer ook leidingwater, bronwater o.i.d.
We reizen van Zuid naar Noord, langs de zeven Hanzesteden; Hasselt,
Kampen, Zwolle, Hattum, Deventer, Zutphen en Doesburg. Ik weet niet
hoever we komen doch in elk geval tot Deventer.

Winter op 25 november 2005


Het vriest en in ons dorp ligt al een dik pak sneeuw.
Op het nieuws hadden ze het daar nog niet over, maar om 18:00 vanavond lag er al sneeuw in Groningen tot aan de waddenzee toe.

Morgen naar Giessenburg, benieuwd hoe ver we komen

25-11-05 23:46

Reiki master

De meesten volgen de volledig opleiding tot reikimaster omdat ze dan zelf ook weer inwijdingen mogen doen. Voor mij was het meer een voltooing van iets. De energie stroomt zeker beter dan in de tijd voordat ik met de Reiki opleiding begon, maar voor mij is Reiki niet de weg die ik zal blijven volgen. Zo voelt dat: als iets dat ik “er bij” “moest” leren omdat ik het nodig heb / zal hebben.
Ik heb mijn eigen pad. Deze weg van Reiki liep een paar jaar daar mee samen. Ik ben dankbaar voor de kennis en de inzichten die ik afgelopen anderhalf jaar via mijn leermeesters gekregen heb.

Ervaringstocht Limburg 12 November 2005

Vijlen, vroeg in de morgen. Het regent zachtjes, maar vanachter de heuvels in het Oosten komt de zon op en breekt het wolkendek. Een kraai schreeuwt zeven keer vanaf zijn uitzichtpunt bovenin de hoge populier met Maretakken.

We gaan op weg naar Maastricht en ontmoeten de anderen bij het station. Hier regent het en we duiken een café in tot we allemaal verzameld zijn.

Plek 1: bovenop de Pietersberg.
Een stuk natuurgebied dat op dit moment vooral honden-uitlaatterrein is geworden. Het dwingt daardoor om materieel aanwezig te zijn. Het pad loopt cirkelvormig over deze berg. We verzamelen ons in een kring op een plek met uitzicht over de mistige stad.
Contact met deze bodem. Mergel ? wit – voelt zacht aan en vuursteen ?donker /zwart ? hard met drakenkracht. Waarop bouw je het liefste je huis? Mijn slaapkamer bouw ik het liefst van mergelsteen. En in de woonkamer zou om de haard vuursteen gebruikt mogen worden.
Ik zie vervolgens in de diepte gaande ook drie grote bollen, rood, wit en zwart.

Informatie:
De bodem van Limburg is in hoofdzaak gevormd tijdens de twee perioden dat de zee in deze streken actief was: grofweg rond 70 en 25 miljoen jaar geleden. Tijdens deze twee opbouwfasen leefden in het ondiepe water voor de kust van de zee kleine schelpdiertjes, slakjes en dergelijke. Als ze stierven, zakten ze naar de bodem, waar ze zich miljoenen jaren lang ophoopten tot een tientallen meters dik kalkpakket.

In de loop van honderden millennia heeft dit pakket onder druk zich verdicht tot het zachte gesteente dat we nu krijt of mergel noemen. Onderin de oudere kalksteenlagen hebben zich tegelijkertijd rondom vroegere graafgangen vuursteenbanken gevormd. Na een miljoenen jaren durende periode waarin hier grote moerassen lagen langs de rand van de zee, viel ons gebied rond 6 miljoen jaar geleden definitief droog, doordat de ondergrond geleidelijk omhoog kwam.

Rond 2 miljoen jaar geleden begonnen ook de ijstijden. De koude perioden hebben met hun extreme temperatuurwisselingen, sneeuwstormen en permanente bevroren bodems de kenmerkende droogdalen in het landschap uitgesleten.
Aan het einde van de laatste ijstijd voerde de wind de huidige bovenlaag van uiterst fijne leem (löss) aan, de grondsoort waaraan de Limburgse bodem de bijzondere vruchtbaarheid dankt.

Het huidige Zuidlimburgse landschap werd gevormd door de Maas die het gebied heeft gemodelleerd tot een opvallend terrassenlandschap bestaande uit trapsgewijs opgebouwde plateaus met steilranden. Een van deze randen wordt gevormd door het langgerekte Savelsbos, dat de begrenzing vormt tussen het z.g. Hoogterras en het Middenterras van de Maas.

Vuursteen

Vuursteen wordt ook wel chert, hoornsteen, flint (Engels) of silex (Frans) genoemd. Het is een gesteente dat ontstaat in een afzettingslaag (sediment). Overwegend is dat kalk.
Vuursteen is een gesteente dat nooit als vaste rots voorkomt, maar alleen als insluitsel in kalksteen.
Vuursteen is een concretie van kiezelzuur (mineraalgroep chalcedoon) die onder lang aanhoudende druk onder de grond ontstaat. Het wordt uitsluitend in kalk en krijtbodems gevormd.
De chemische naam is Siliciumdioxide (SiO2). Het kiezelzuur is oorspronkelijk afkomstig van het land en werd door rivieren naar zee getransporteerd. Daar gebruiken tal van dieren en planten het bij de bouw van harde delen. Na het afsterven bleef op de zeebodem een laag over van kiezelhoudende delen en kalkhoudende delen. De rottende weke delen trokken allerlei dieren aan. Door hun gegraaf in de zeebodem ontstonden vele graafgangen. Dit gegraaf leidde tot een verstoring van de oude zeebodem. Ook ontstond er een scheikundige verandering waardoor kalk en kiezelzuur gedeeltelijk oplosten.
Uiteindelijk leidde dit o.a tot de vorming van vuursteenknollen, vuursteenplaten e.d.

Vuursteen is vrij hard materiaal. De kristallen waaruit vuursteen is opgebouwd zijn meestal zeer klein. Eigenlijk is pure vuursteen (het basismateriaal) zo doorzichtig als glas, maar verontreinigingen zorgen voor kleuring van de steen. Meestal is deze blauw of zwartblauwgrijs tot wit van kleur.

Dit gebied links is het gedeelte van Limburg waar we op deze dag rondtrekken.

Plek 2: Het Savelsbos

Savelsbos te Gronsveld en Rijckholt, aan de andere kant van de Maas.
Het Savelsbos vormt grotendeels de grens tussen het Maasdal en het Plateau van Margraten dat we later op de dag zullen bezoeken

Dit is een ?hellingbos?. We wandelen in flink tempo door de weilanden en vervolgens het bos in. Vanaf Rijckholt de helling op. Een stuk holle weg en een dassenburcht. Ik ruik de wilde dieren duidelijk.

Het vuur geeft energie. Het inspireert. De zintuigen worden hier helder.

We eten, midden in het bos, een stukje boven de vuursteengrotten, omdat de plek voor de ingang van de grot zelf te zwaar aanvoelt.
Dit is een stuk terrein waar ik nog wel eens weer heen wil gaan, meer tijd voor nodig heb.

Plek 3 Schilberg

Informatie: Buurtschap de Schilberg
Sint Josephkapel van Kunrader steen met bijzonder torentje, op de hoek van de Schilbergerweg en de Maastrichterweg. Het kapelletje is door de gemeenschap van Schilberg in 1946 gesticht als dank voor het gespaard blijven voor verliezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. (Na een ingrijpende renovatie is de kapel op 12 juni 2000 heringewijd) Op de kruising ook een (gedempte) put.

We parkeren bij dit kapelletje en lopen langs het oude huisje een eind door het glooiende landschap. Proberen te lopen zonder projectie met als resultaat voor mij helder zien, ruiken ,voelen
Voorbij de boomgaard een oefening:
Waar is de oerkracht nog vrij in het landschap?
Daar zijn we het met elkaar over eens.
Waar is de oerkracht gebonden? Wat zijn de pijnplekken van de aarde?
Daar zijn de meningen verschillend over.
In het glooiende landschap beneden ons liggen een aantal boerderijtjes. Schapen op de helling aan de overkant, aan de andere kant van wat vermoedelijk een beekje is. ?Er gebeurd van alles? maar ik schrijf het niet op en vergeet het vervolgens.

Plek 4: plateau van Margraten bij de eenzame grote Linde.

Informatie: De grote Linde zou door de troepen van Napoleon geplant zijn als wegmarkering. Vanf deze plek kun je 9 kerktorens tellen.

We stoppen ergens tussen Rooth en Groot Welsden, op de kruising waar een forse lindeboom staat met daarin enkele mooie grote maretakken en daaronder een wit kruis met rustbank.
We stellen ons op in een cirkel, in de volgorde van geboortedatum. Er is een groot gat voor de laatste maanden van het jaar. Juist deze tijd van het jaar, wat betekent dit?

Het is helder geworden.
De zon is net ondergegaan.

We kijken naar het centrum van de cirkel.
Er verschijnt boven me een rad met 6 spaken dat ronddraait
Er is een zuil van verticaal licht met 2 spiralen die er omheen wentelen en ?open? eindigen. Aan het open eind verschijnt een hart.

We keren ons om naar buiten.
Nu kijk ik in de richting waarin de zon onder is gegaan. Vanuit het westen komen rode draken over ons heen vliegen, ze trekken naar het Oosten. Ze vliegen hoog boven ons maar zijn duidelijk te zien.
Het is een schitterend gezicht.
Voor mij voelt het vervolgens alsof ze ten strijde trekken iets in mij voelt zich hierdoor beangstigd.
In het Zuidoosten ligt Margraten, maar dat is niet waar ze heen trekken. Dit is in het hier en nu.

We vertrekken naar een café waar we erwtensoep eten in een Bourgondisch berookt lokaaltje waar we samendringen om twee tafeltjes waar we net geen goede kring kunnen vormen en een aantal mensen zich meer terugtrekken in zichzelf.

?s Avonds slapen we beiden heel slecht.
Waarom?

onderweg in Groningen