Dromen

Mijn geest strekt zich uit naar de duinen en daar aan het strand zie ik haar staan in een groepje jonge mensen. Maar het is een andere tijd en ik schouw van ver; ze kijkt omhoog, ziet me en begint te stralen.

De heldere droom van de eerste nacht

Mijn mobieltje gaat en als ik opneem hoor ik de stem van een jong meisje: “Dag tante, kom je me ophalen, we zijn in de Koog? ”

Ik schiet overeind in bed en kom bij zinnen.
Ja, ik ben echt op Texel, en niet zo ver van de Koog.
Maar in werkelijkheid is mijn mobiel niet gegaan, want die staat ‘s nachts uit.

Mijn geest strekt zich uit naar de duinen en daar aan het strand zie ik haar staan in een groepje jonge mensen. Ik herken haar direct.  Er is geen dorp te zien,  er zijn slechts duinen, strand, klei, zee, en een platbodemschip.  Het is een andere tijd en ik schouw van ver.  Eeuwen geleden  . . . . .

Ze kijkt omhoog,  ziet me en begint te stralen.

Ik heb haar bevestigd.

Seabhac Nathair

Tussen Texel en Eierland lag ooit een waddeneiland, Ganc of Ganchala. Dat eiland is, net als Callantsoog en Huisduinen, totaal in zee verdwenen.  De Koog is wel een oude plek, ooit op dat duinen-eiland gelegen. bron o.a. Het Kennemer landrecht van 1274 tot het begin van de Republiek van Allan, A.J. – UVA

OHZ I, 15 (822-±825): “trado in villa Widimuntheim quod emi predium a Folcratebane, et in villa Lienesbach terram X huba rum quam Lubaldus habuerat ibi et in Ganc VIII hubarum terram quam habuerat Sosso et (tradidit bona sua) in Wester kinlo son quid hereditate possedi (quidquid hereditatis ha buit)”.

OHZ I, 25 (±2de helft 9de eeuw): “Ego Brunihilt cognomento Tetda de regione Frisonum (…) trado (…)
silvam, agros, domos, et familias, in his septem villis hoc est in Lanthoy, et in Langenmore, sive in Bretenmore,
et in Tyeslemore, et in Kintloson, et in Gankcha la”.

L.Ph.C. van den Bergh,  Handboek, p. 7: “In de gouw Tessel, ten O. van het eiland van die naam lag een “insula Ganc”, dat in de Traditiones Fuldenses genoemd wordt.  Het heette ook Ganchala (waar schijnlijk Gancha land)”. https://hdl.handle.net/2027/mdp.39015027921777

Reis

imageOoit, heel lang geleden bezocht ik voor de eerste keer in dit leven Shamballa, de magische plek tussen werelden; de herinneringen aan dat eerste bezoek zijn vaag, want ik was heel jong en dodelijk ziek, maar toen ik er 15 jaar later – opnieuw balancerend op de rand van het leven en de dood –  weer terecht kwam, voelde het vertrouwd, een plaats van vrede en  schoonheid als geen andere. En het was traumatisch en lichamelijk pijnlijk om het te verlaten.

Af en toe kwam ik er als bij toeval weer,  de weg er heen wist ik niet, maar vond ik toch,  soms in een droom of in een moment van mijn leven dat ik zweefde tussen dood en leven.

Toen ik in 2006 in levende lijve in de Kush was, die magische regio op de grens van India Afghanistan en Pakistan voelde ik dat ik er niet meer zo ver vandaan zou zijn, maar die regio is levensgevaarlijk, ontoegankelijk en we bleven er niet lang, er was al helemaal geen onderzoek mogelijk.

Een aantal jaren geleden  bezocht ik Shamballa bij volledig helder bewustzijn met een groepje vrienden.  Dat voelde anders, we reisden via een soort tijdsprongen en de reisleider nam de toegang via een achterdeur, door grotten, en via sterren, een immense reis tussen verschillende vormen van realiteit.

Eén pad is nu herinnerd. Loslaten vergemakkelijkt het reizen, maar ik kan je niet meenemen, het is een ervaringstocht en alleen een reisleider kan je de weg wijzen. Ik ben iemand die reist en verbind, maar ik ben geen reisleider, dat is een ander vak.

Er zijn veel soorten “wezens” en veel soorten “landschappen” die onze wereld, ons heelal, onze werkelijkheid bevolken.

Een deel van ons neemt andere werkelijkheden wel waar, maar ons brein verbergt die waarneming vaak direct weer.  Zo wonderlijk: het veel geprezen brein maakt een mens tot zijn slaaf.

 

Tevet

De maand van Tevet, heeft betrekking op het proces van volwassen worden, van een staat van onvolwassenheid naar een toestand van rijpheid.

Tevet is de tiende van de twaalf maanden van de Joodse kalender.

De maand Tevet begint met de laatste dagen van Chanoeka.

Zijn tiende dag  is een vastendag, ter herdenking van de belegering van Jeruzalem, het begin van de verwoesting van de Tempel.
(Dit valt dit jaar op 8 January, 2017)
Kleur: blauw
Letter: Ayin
De letter ayin betekent “oog”. De maand van Tevet is de maand van de  vernietiging van het “boze oog.”
zodiak teken: Steenbok  (Gedi, de geit)
De maand van Tevet, heeft betrekking op het proces van volwassen worden, van een staat van onvolwassenheid naar een toestand van rijpheid. Onvolwassenheid wordt gekenmerkt door het “boze oog”, terwijl volwassenheid wordt gekenmerkt door het “goede oog”.
Stam: Dan [Dan betekent “rechter”]
Gevoel: Woede
Controle:  de Lever [kaved, in het Hebreeuws]

Seabhac na hEirne

Seabhac na hEirne

Seabhac na hEirne or The Hawk of Ballyshannon is a lovely and enchanting tune from the Celtic Treasure: The Legacy of Turlough O’Carolan

This is an ancient Irish harp piece, Seabhac na hEirne. The tune was composed by Rory Dall O’Cathain around 1600.

Seabhac is pronounced Shouk [sjouk]
However in Welsh [Cymraeg] this bird is known by a different name: Hebog

Chanoeka

Het Chanoeka feest wordt dit jaar gevierd van zondag 25 december 2016 t/m zondag 1 januari 2017

Chanoeka is een joods feest, de letterlijke vertaling uit het Hebreeuws is ‘toewijding’ en het is een inwijdingsfeest;

Dit feest wordt ook wel het feest van de lichtjes (Chag Ha’Orot) genoemd.

Het feest duurt acht dagen, de eerste dag van dit feest begint na de zonsondergang van de 24e dag van de joodse maand Kislev, dus op de 25e dag van de maand. Dan wordt het eerste lichtje in de menora (kandelaar) aangestoken. Elke avond daarna wordt een extra lichtje aangestoken. Dat aansteken gebeurd met een speciaal lichtje dat vaak een speciale plek in de menora krijgt. Er wordt gebeden en gezongen, het verhaal van het wonder van de Chanoeka wordt verteld, kinderen krijgen cadeautjes en er wordt speciaal voedsel gegeten.

Het Chanoeka feest wordt dit jaar gevierd van  zondag 25 december 2016 t/m zondag 1 januari 2017

De maand KISLEV volgens “The Book of Formation” (Sefer Yetzirah)

De Hebreeuwse kalender bevat 12 maanden (en een 13e maand in 7 van elke 19 jaar). Elke maand van het joodse jaar heeft een corresponderende kleur, een letter van het Hebreeuwse alfabet, een teken van de zodiak, een van de twaalf stammen van Israël, een zintuig/gevoel en een controlerend orgaan of deel van het lichaam.

Kislev is de 9e maand van de 12 maanden van de joodse kalender.

Kislev, de maand van Chanukah, het enige feest in de Joodse kalender die over twee maanden verbindt: Chanukah begint op de 25e dag van de maand Kislev en eindigt in de maand Tevet (of op de 2e of op de 3e, afhankelijk van het aantal dagen in de maand Kislev).

Het woord Kislev komt van het Hebreeuwse woord veiligheid” en “vertrouwen” Er zijn twee stadia van vertrouwen: een actief en een passief, en beiden manifesteren zich in de maand Kislev.
kleur: blauw-violet
letter: Samech (betekent ondersteunen, support)
zodiac teken: Sagitarius (de boog)
stam: Benjamin
gevoel: Slaap
controle: Buik

Zielestukken

Een deel van mijn ziel zat gevangen

Ik hervond een stuk van mijn ziel, gevangen op de Groningen klei.

Maar datgene dat het zielestuk meer dan 1000 jaar geleden in Noord-Groningen vastgezet had liet niet zomaar los en gaf zich niet makkelijk gewonnen. Ik moest trekken en schreeuwen en vechten. Loslaten, het is MIJN ziel!!

Mijn zielestuk schoot eindelijk vrij en in mijn hart.

NB. Het verhaal is natuurlijk veel groter, de reis erheen, de afdaling door de dood heen, de toestemming te gaan en te komen, de onderhandelingen en het overleg. En oud Vikinggedrag. 

Seabhac Nathair

Ervaringstochten op Texel

Het is oktober 2005 en we zijn op pad met cursisten van de geomantie opleiding.

Aan het water (waddenstrand)

DD tekent het eiland met vier cirkels er in, daarin zijn vier landschapsengelen. We gaan er in staan, ieder zoekt een eigen plek die het beste voelt, binnen of buiten deze tekening. Wanneer DD het heeft over een opperwezen boven de vier landschapsengelen voel ik me misselijk worden.

Vraag: advies / opdracht / contact / waar vandaag aandacht aan geven?
Antwoord: warmte en liefde
Vrouwe.
Rood en Wit en geel, maar daar achter in de diepte zwart.
Vervolgens komen achtereenvolgens andere beelden op in onderstaande volgorde:

1. Draak
2. Uil
3. Haas
4. Paard (wit met vleugels)

Boven loopt energie en van boven komt groene energie in druppelvorm naar beneden

2. Wandeling op de hoge berg.

texelhogeberg0026

Cirkel met 6-deling. (Heilig getal 6 = 1+2+3 maar ook 1 x 2 x 3 )
Eeuwig vuur van de mythe is een metafoor
Plek heeft verbinding met verleden en “spirit”
Eigen waarneming: kleur groen en stilte

Je kunt hier komen voor steun en advies, dat is altijd al zo geweest.
Kijkend naar het bos aan de oostkant van de berg neem ik een lichte (witte) zuilvormige energie waar.

3 Aan de noordkant van de hoge berg

Waarneming: voelt als een vrouwenplek, aarde. Dit is een plek met energie.
De kleur is geel / oranje.
Wat inspireert me hier:

1. Gehinnik van een paard: plezier
2. Rode godin
3. Energie die van bovenkomt : geel
4. Wind

BOOSHEID: BOEM

Dat hoort niet hier op dit tijdstip en in deze tijd. Waar komt het vandaan?

Ik laat me in de aarde zakken naar een enorm grote “middeleeuwse” zaal. Het is een grote zaal, middeleeuws is mijn benaming omdat ik geen ander soort beschrijving weet van een hoge donkere zaal vol met mensen, maar het is absoluut niet middeleeuws. Er is een groot haardvuur dat oranje licht uitstraalt en er zijn veel mensen. Er zijn daar een aantal die graag een gevecht met me aangaan. Hoe harder hoe liever wat mij betreft en ik gooi met vuurbollen, houdt een zwaardgevecht. Ik overleef de agressie en verbind me dan weer met boven en keer terug naar het pad. De grote woede is weg.
Wat veroorzaakte op dit moment hier in deze tijd die woede?
Ik weet het niet, het kwam ineens hier op. Met DD daar over redenerend: familiaire geschiedenis??

In ieder geval kan ik weer lachen en ik weet dat het niet iets van mij zelf op dit moment is.

4 We gaan eten in een landje aan het begin van de weg.

We wandelen over het pad tussen de tuinwallen naar de zandkuil.
In een groot aantal bomen onderweg neem ik gezichten van mannetjes (kabouters / mensen / elven) waar.

5 Bij de zandkuil zie ik weer dezelfde lichte energie die ik waarnam bij de tweede stopplek.

Bij de zandafgraving in het bos neem ik slangenenergie waar. Bij de zandkuil, deel van de zandafgraving, voelt de energie licht en vrolijk. In het andere gedeelte van het bos voelt het voor mij veel zwaarder, en zeker niet vrolijk meer.

Dagafscheid

texelj041105strand0006

Weer aan het waddenstrand zitten we op een rij op de dijk want het is vloed en het strandje is verdwenen. De korte golfslag slaat op de kust. Zeilboten varen over de waddenzee, één is een klipper. Achter ons de zon en vanuit het vaste land komt wat heiigheid opzetten. We mediteren vanuit verschillende polen.

Koffie in het restaurant bij de boot, met een “vreemde” ober. Afscheid van L. die teruggaat naar de vast wal. Wij blijven allemaal de nacht nog, in tent of in huisje

Strandwandeling in het donker

We lopen over een smal weggetje onder de melkweg. Mars in het oosten. Links van Mars een groepje sterren, dan weer wel, dan weer niet zichtbaar: de Pleiaden. Onder de Pleiaden de stier en daaronder zit Orion, maar de drie sterren van de gordel zijn (nog) niet zichtbaar dus herkennen we hem niet.
Er is geen maan, die is rond 4 uur ondergegaan, bovendien is het bijna nieuwe maan.

In het noorden is de Grote Beer duidelijk zichtbaar boven de zee. Boven de Grote Beer is de Kleine beer te zien en de Draak.

In het Noordoosten, hoog aan de hemel Cassiopeia (W-vormig sterrenbeeld)
De melkweg loopt er door heen, helemaal over onze hoofden.
Heldere sterrenbeelden zien we. A. kan er wat meer over vertellen.
Onderweg drie vallende sterren. Mijn hart voelt licht en ik geniet hier van.

Een lange weg door en over de duinen. Het vuurtorenlicht verstoort de duisternis met vaste regelmaat. Kruidig gras, ruik ik en struikel ik over.

En dan wandelen we ieder op zich over het lange noordelijke strand waar de golven van de Noordzee in een ander ritme op de kust rollen dan aan de zuidkust. Het is warm. Het eeuwigdurend ritme van de zee klinkt kalm als op een nieuwetijds CD.

Op het strand ontdekt Aa lichtende wezentjes. Ze lijken op strengen touw en wanneer een voet of hand er over heen gaat geven ze licht af. We aaien ze en onze handen tintelen. Lopend over het strand laten we lichtende voetstappen achter, die langzaam uitdoven.

Seabhac Nathair