Verkiezingen

De SP is toch de grootste partij in onze provincie geworden met de Tweede Kamerverkiezingen. Dat blijkt uit cijfers van de kieskring Groningen.  Gelukkig maar, hoewel ik daar niet op gestemd heb. VVD is er terecht op afgerekend,  net als PvdA.  

Verkiezingen

Maart

MAART (MARTIUS)

Mars is  een oorlogs- en beschermgod en naar hem is deze 3e maand van het jaar genoemd, maar in de Oud Romeinse kalender is  het nu de eerste maand van het jaar!!!

Andere namen voor de maand Maart:

Lentemaand

de oude Germaanse naam voor deze maand, betekent  voorjaarsmaand

Thormanoth
Thor,  is de Germaanse God van de donder en oorlog, De Germanen noemden deze maand ook naar hem: er zijn veel overeenkomsten tussen Mars en Thor.

Lenzinmanoth
Het begin van de lente. De astronomische lente begint omstreeks 21 maart. De klimatologische lente begint al op de 1e. Deze naam stamt uit de tijd van de Franken.

Dorremaand
Vermoedelijk  een verbastering van Thormanoth, maar het zou ook kunnen wijzen op de nog kale takken aan de bomen.

Buienmaand
Regenmaand, ook wij hebben het nog steeds over “Maartse buien”

de Joodse maand Adar

Dit is de 12e maand in de Thora.

De Joodse maand Maart 2017:
5777 is het volgens de Joodse kalender Hij begon op Rosh CHodesh op 27 februari 5777)  dat is de eerste dag van de maand Adar.
Kleur groen
Adar betekent kracht אדיר
Purim is de feestdag in de maand Adar en viel dit jaar op   12 maart
Letter voor deze maand is de Kuf ק welke aap betekent.  Dit symboliseert zowel een lach als een maskerade
Kuf betekent ook het “oog van een naald”
Dierenriem: Pisces (Vissen) in de Kabbalah is dit een symbool voor de verborgen werkelijkheid
Stam: Naftali
Gevoel: lachen als uitdrukking van onbegrensde vreugde
Controller: de milt

toelichting:
Moses kreeg de opdracht van God  om een Joodse kalender te maken en die te baseren op de fasen van de maan, maar hem tegelijkertijd een zonnekalender met de jaarlijkse seizoenen te maken.  Dit was alleen mogelijk door een negentienjarige cyclus te maken die zes verschillende Joodse jaartypes bevat. De Joodse kalender heeft jaren van 12 of 13 manen en bestaat uit jaren van 353, 354, 355, 383, 384 of 385 dagen. Een schrikkelmaand wordt ingevoerd in het 3e, 6e, 8e, 11e, 14e, 17e en 19e jaar en daardoor komen in het 19e jaar de zonnecyclus en de maancyclus weer samen.

De volgorde van de joodse maanden kan op twee manieren plaatsvinden

1. volgens de Thora: deze begint in  de maand Nissan, in het voorjaar (maart/april) omdat de Hebreeuwse God de Joden de opdracht gaf in deze maand het nieuwe jaar te beginnen.

2. Volgens de Misjna, de mondelinge overlevering,  begint het jaar met de maand tisjrie (de zevende maand volgens de Thora) en dus in het najaar

Adar  is de laatste maand van het Joodse jaar volgens de Thora, maar volgens de mondelinge overlevering vieren de Joden in de herfst nieuw jaar op Rosh hashana en volgens deze mondelinge overlevering is het nu de 7e maand van de Joodse kalender.  De jaartelling ( 5777 dit jaar) is van de mondelinge overlevering, niet volgens de Thora (!)

Dat is de dood

Ik sta aan de rand van de zee . . . . parabel over de dood

“Dat is de dood”
Ik sta aan de rand van het strand.
In de ochtendbries glijdt een zeilboot naar de oceaan.
Zij is schoonheid,
Zij is leven.
Ik kijk haar na
tot zij aan de horizon verdwijnt.
Naast mij zegt iemand:
“Zij is weg.”

Waarheen?
Uit mijn gezichtsveld verdwenen,
dat is alles.
Zij draagt haar mast even hoog
en haar romp heeft nog altijd de kracht om haar menselijke lading te dragen.
Haar verdwijning uit mijn gezichtsveld
is iets in mij, niet in haar.
En net op het ogenblik
dat iemand naast mij zegt:
“Zij is weg.”
zijn er anderen die haar aan de horizon zien verschijnen
en naar haar toe glijden,
en die vol vreugde roepen;
“Daar is zij!”

Luther F.Beecher

dit gedicht is toegeschreven aan veel dichters. maar recent onderzoek wijat in de richting van dominee L.F. Beecher.
http://blog.transylvaniandutch.com/2013/01/poetry-friday-what-is-dying-luther-f.html (Engels)


“What is Dying”.

“I am standing on the sea shore.
A ship sails and spreads her white sails to the morning breeze and starts for the ocean. She is an object of beauty and I stand watching her till at last she fades on the horizon, and someone at my side says: ‘She is gone.’ Gone where? Gone from my sight, that is all; she is just as large in the masts, hull a spars as she was when I saw her, and just as able to bear her load of living freight to its destination.

The diminished size and total loss of sight is in me, not her; and just at the moment when someone at my side says; ‘She’s gone’ there are others who are watching her coming and other voices take up a gland shout, ‘There she comes’, and that is dying.”

Le Voilier

Je suis debout au bord de la plage.
Un voilier passe dans la brise du matin et part vers l’océan.
Il est la beauté, il est la vie.
Je le regarde jusqu’à ce qu’il disparaisse à l’horizon.
Quelqu’un à mon côté dit :
“Il est parti !”
Parti ? Vers où ?
Parti de mon regard, c’est tout…
Son mât est toujours aussi haut,
sa coque a toujours la force de porter sa charge humaine.
Sa disparition totale de ma vue est en moi,
pas en lui.
Et juste au moment où quelqu’un près de moi dit : “Il est parti !”,
il en est d’autres qui, le voyant poindre à l’horizon et venir vers eux,
s’exclament avec joie :
“Le voilà !”…

Christian version:

    What is dying?
    I am standing on the sea shore,
    A ship sails in the morning breeze and starts for the ocean.
    She is an object of beauty and I stand watching her
    Till at last she fades on the horizon and someone at my side says:
    “She is gone.”
    Gone! Where?
    Gone from my sight -m that is all.
    She is just as large in the masts, hull and spars as she was when I saw her
    And just as able to bear her load of living freight to its destination.
    The diminished size and total loss of sight is in me,
    not in her.
    And just at the moment when someone at my side says,
    “She is gone”,
    There are others who are watching her coming, and other voices take up a glad shout:
    “There she comes”
    – and that is dying.
    An horizon and just the limit of our sight.

    Lift us up, Oh Lord, that we may see further.

  

 
As for the “Parable of Immortality,” Dallas Public Library staff concurs with the folks over at the Transylvanian Dutch website for genealogy and family history.  After 10 years of research, they believe that the Rev. Luther F. Beecher wrote the poem, which is also known as “What is Dying”.  More details at http://blog.transylvaniandutch.com/2013/01/poetry-friday-what-is-dying-luther-f.html.
A cousin of Henry Ward Beecher, the Rev. Luther F. Beecher was a New England preacher.  He died November 5, 1903 at nearly 91 years of age.  Within the following year, at least three publications credit the poem to Luther Beecher:  Northwestern Christian Advocate, July 13, 1904; Religious Telescope, Vol. 70, August 21, 1904; and Attica Daily Ledger, October 26, 1904.

   

De laatste maand van het jaar

Februari was vroeger de laatste maand van het jaar. Pas na 1575 is 1 januari genomen als het begin van het jaar, voor die tijd begon het nieuwe jaar met Pasen, vaak in Maart, soms zelfs in April. Volle maan is op 11 februari 2017. Er is dan ook een maansverduistering, vanuit Nederland geheel zichtbaar

Februari was vroeger de laatste maand van het jaar.

Pas na 1575 is 1 januari genomen als het begin van het jaar, voor die tijd begon het nieuwe jaar met Pasen, vaak in Maart, soms zelfs in April.
[Overigens is in Engeland die overgang naar 1 januari als aanvang van een nieuw jaar pas in 1752 gemaakt]

Namen voor de maand Februari:
Spring ** voorjaarHorunnemanoth (Modder of slijkmaand) is de Germaanse benaming. Andere namen:
Sprokkelmaand ook sporkelmaent (latijnse spurcâlia = smerig)
Schrikkelmaand
Kortemaand
Lichtmismaand (reinigingsfeesten)
Laatste wintermaand

Volle maan is op 11 februari 2017 [er is dan ook een maansverduistering, vanuit Nederland geheel zichtbaar]
Nieuwe maan is op 26 februari 2017 [met zonsverduistering maar die is hier niet zichtbaar] en dan loopt ook de Hebreeuwse maand Shevat bijna ten einde en begint bijna de maand Adar.
Adar begint nl als het eerste maansikkeltje van de nieuwe maan aan de hemel verschijnt en dat is op 27 februari 2017

Adar is de 12e maand van de Joodse kalender volgens de Thora. Tegenwoordig houden velen een andere berekening er op na, gebaseerd op de Misjna en daarin is Adar de 6e maand.
Kleur groen
Adar betekent kracht אדיר
Adar is de geluksmaand voor het Joodse volk
Purim is de feestdag in de maand Adar op de 14e dag (en soms valt Purim in de maand Adar2 dat is een schrikkelmaand om in de lunisolaire kalender de maan en de zon en de seizoenen weer synchroon te doen lopen . In 2017 valt Purim op 12 Maart.
Letter voor deze maand is de Kuf ק welke aap betekent.  Dit symboliseert zowel een lach als een maskerade
Kuf betekent ook het “oog van een naald”
Dierenriem: Pisces (Vissen) in de Kabbalah is dit een symbool voor de verborgen werkelijkheid
Stam: Naftali
Gevoel: lachen als uitdrukking van onbegrensde vreugde
Controller: de milt

Oude wijzen zeggen dat “de milt lacht” , wat paradoxaal lijkt te zijn want de milt wordt vaak beschouwd als de zetel van zwarte humor, van melancholie.

Soms is er een dubbele maand Adar, om de zon en de maan cycli weer in evenwicht te brengen.

Dromen

Mijn geest strekt zich uit naar de duinen en daar aan het strand zie ik haar staan in een groepje jonge mensen. Maar het is een andere tijd en ik schouw van ver; ze kijkt omhoog, ziet me en begint te stralen.

De heldere droom van de eerste nacht

Mijn mobieltje gaat en als ik opneem hoor ik de stem van een jong meisje: “Dag tante, kom je me ophalen, we zijn in de Koog? ”

Ik schiet overeind in bed en kom bij zinnen.
Ja, ik ben echt op Texel, en niet zo ver van de Koog.
Maar in werkelijkheid is mijn mobiel niet gegaan, want die staat ‘s nachts uit.

Mijn geest strekt zich uit naar de duinen en daar aan het strand zie ik haar staan in een groepje jonge mensen. Ik herken haar direct.  Er is geen dorp te zien,  er zijn slechts duinen, strand, klei, zee, en een platbodemschip.  Het is een andere tijd en ik schouw van ver.  Eeuwen geleden  . . . . .

Ze kijkt omhoog,  ziet me en begint te stralen.

Ik heb haar bevestigd.

Seabhac Nathair

Tussen Texel en Eierland lag ooit een waddeneiland, Ganc of Ganchala. Dat eiland is, net als Callantsoog en Huisduinen, totaal in zee verdwenen.  De Koog is wel een oude plek, ooit op dat duinen-eiland gelegen. bron o.a. Het Kennemer landrecht van 1274 tot het begin van de Republiek van Allan, A.J. – UVA

OHZ I, 15 (822-±825): “trado in villa Widimuntheim quod emi predium a Folcratebane, et in villa Lienesbach terram X huba rum quam Lubaldus habuerat ibi et in Ganc VIII hubarum terram quam habuerat Sosso et (tradidit bona sua) in Wester kinlo son quid hereditate possedi (quidquid hereditatis ha buit)”.

OHZ I, 25 (±2de helft 9de eeuw): “Ego Brunihilt cognomento Tetda de regione Frisonum (…) trado (…)
silvam, agros, domos, et familias, in his septem villis hoc est in Lanthoy, et in Langenmore, sive in Bretenmore,
et in Tyeslemore, et in Kintloson, et in Gankcha la”.

L.Ph.C. van den Bergh,  Handboek, p. 7: “In de gouw Tessel, ten O. van het eiland van die naam lag een “insula Ganc”, dat in de Traditiones Fuldenses genoemd wordt.  Het heette ook Ganchala (waar schijnlijk Gancha land)”. https://hdl.handle.net/2027/mdp.39015027921777

Reis

imageOoit, heel lang geleden bezocht ik voor de eerste keer in dit leven Shamballa, de magische plek tussen werelden; de herinneringen aan dat eerste bezoek zijn vaag, want ik was heel jong en dodelijk ziek, maar toen ik er 15 jaar later – opnieuw balancerend op de rand van het leven en de dood –  weer terecht kwam, voelde het vertrouwd, een plaats van vrede en  schoonheid als geen andere. En het was traumatisch en lichamelijk pijnlijk om het te verlaten.

Af en toe kwam ik er als bij toeval weer,  de weg er heen wist ik niet, maar vond ik toch,  soms in een droom of in een moment van mijn leven dat ik zweefde tussen dood en leven.

Toen ik in 2006 in levende lijve in de Kush was, die magische regio op de grens van India Afghanistan en Pakistan voelde ik dat ik er niet meer zo ver vandaan zou zijn, maar die regio is levensgevaarlijk, ontoegankelijk en we bleven er niet lang, er was al helemaal geen onderzoek mogelijk.

Een aantal jaren geleden  bezocht ik Shamballa bij volledig helder bewustzijn met een groepje vrienden.  Dat voelde anders, we reisden via een soort tijdsprongen en de reisleider nam de toegang via een achterdeur, door grotten, en via sterren, een immense reis tussen verschillende vormen van realiteit.

Eén pad is nu herinnerd. Loslaten vergemakkelijkt het reizen, maar ik kan je niet meenemen, het is een ervaringstocht en alleen een reisleider kan je de weg wijzen. Ik ben iemand die reist en verbind, maar ik ben geen reisleider, dat is een ander vak.

Er zijn veel soorten “wezens” en veel soorten “landschappen” die onze wereld, ons heelal, onze werkelijkheid bevolken.

Een deel van ons neemt andere werkelijkheden wel waar, maar ons brein verbergt die waarneming vaak direct weer.  Zo wonderlijk: het veel geprezen brein maakt een mens tot zijn slaaf.