Ervaringstocht Limburg 12 November 2005

Vijlen, vroeg in de morgen. Het regent zachtjes, maar vanachter de heuvels in het Oosten komt de zon op en breekt het wolkendek. Een kraai schreeuwt zeven keer vanaf zijn uitzichtpunt bovenin de hoge populier met Maretakken.

We gaan op weg naar Maastricht en ontmoeten de anderen bij het station. Hier regent het en we duiken een café in tot we allemaal verzameld zijn.

Plek 1: bovenop de Pietersberg.
Een stuk natuurgebied dat op dit moment vooral honden-uitlaatterrein is geworden. Het dwingt daardoor om materieel aanwezig te zijn. Het pad loopt cirkelvormig over deze berg. We verzamelen ons in een kring op een plek met uitzicht over de mistige stad.
Contact met deze bodem. Mergel ? wit – voelt zacht aan en vuursteen ?donker /zwart ? hard met drakenkracht. Waarop bouw je het liefste je huis? Mijn slaapkamer bouw ik het liefst van mergelsteen. En in de woonkamer zou om de haard vuursteen gebruikt mogen worden.
Ik zie vervolgens in de diepte gaande ook drie grote bollen, rood, wit en zwart.

Informatie:
De bodem van Limburg is in hoofdzaak gevormd tijdens de twee perioden dat de zee in deze streken actief was: grofweg rond 70 en 25 miljoen jaar geleden. Tijdens deze twee opbouwfasen leefden in het ondiepe water voor de kust van de zee kleine schelpdiertjes, slakjes en dergelijke. Als ze stierven, zakten ze naar de bodem, waar ze zich miljoenen jaren lang ophoopten tot een tientallen meters dik kalkpakket.

In de loop van honderden millennia heeft dit pakket onder druk zich verdicht tot het zachte gesteente dat we nu krijt of mergel noemen. Onderin de oudere kalksteenlagen hebben zich tegelijkertijd rondom vroegere graafgangen vuursteenbanken gevormd. Na een miljoenen jaren durende periode waarin hier grote moerassen lagen langs de rand van de zee, viel ons gebied rond 6 miljoen jaar geleden definitief droog, doordat de ondergrond geleidelijk omhoog kwam.

Rond 2 miljoen jaar geleden begonnen ook de ijstijden. De koude perioden hebben met hun extreme temperatuurwisselingen, sneeuwstormen en permanente bevroren bodems de kenmerkende droogdalen in het landschap uitgesleten.
Aan het einde van de laatste ijstijd voerde de wind de huidige bovenlaag van uiterst fijne leem (löss) aan, de grondsoort waaraan de Limburgse bodem de bijzondere vruchtbaarheid dankt.

Het huidige Zuidlimburgse landschap werd gevormd door de Maas die het gebied heeft gemodelleerd tot een opvallend terrassenlandschap bestaande uit trapsgewijs opgebouwde plateaus met steilranden. Een van deze randen wordt gevormd door het langgerekte Savelsbos, dat de begrenzing vormt tussen het z.g. Hoogterras en het Middenterras van de Maas.

Vuursteen

Vuursteen wordt ook wel chert, hoornsteen, flint (Engels) of silex (Frans) genoemd. Het is een gesteente dat ontstaat in een afzettingslaag (sediment). Overwegend is dat kalk.
Vuursteen is een gesteente dat nooit als vaste rots voorkomt, maar alleen als insluitsel in kalksteen.
Vuursteen is een concretie van kiezelzuur (mineraalgroep chalcedoon) die onder lang aanhoudende druk onder de grond ontstaat. Het wordt uitsluitend in kalk en krijtbodems gevormd.
De chemische naam is Siliciumdioxide (SiO2). Het kiezelzuur is oorspronkelijk afkomstig van het land en werd door rivieren naar zee getransporteerd. Daar gebruiken tal van dieren en planten het bij de bouw van harde delen. Na het afsterven bleef op de zeebodem een laag over van kiezelhoudende delen en kalkhoudende delen. De rottende weke delen trokken allerlei dieren aan. Door hun gegraaf in de zeebodem ontstonden vele graafgangen. Dit gegraaf leidde tot een verstoring van de oude zeebodem. Ook ontstond er een scheikundige verandering waardoor kalk en kiezelzuur gedeeltelijk oplosten.
Uiteindelijk leidde dit o.a tot de vorming van vuursteenknollen, vuursteenplaten e.d.

Vuursteen is vrij hard materiaal. De kristallen waaruit vuursteen is opgebouwd zijn meestal zeer klein. Eigenlijk is pure vuursteen (het basismateriaal) zo doorzichtig als glas, maar verontreinigingen zorgen voor kleuring van de steen. Meestal is deze blauw of zwartblauwgrijs tot wit van kleur.

Dit gebied links is het gedeelte van Limburg waar we op deze dag rondtrekken.

Plek 2: Het Savelsbos

Savelsbos te Gronsveld en Rijckholt, aan de andere kant van de Maas.
Het Savelsbos vormt grotendeels de grens tussen het Maasdal en het Plateau van Margraten dat we later op de dag zullen bezoeken

Dit is een ?hellingbos?. We wandelen in flink tempo door de weilanden en vervolgens het bos in. Vanaf Rijckholt de helling op. Een stuk holle weg en een dassenburcht. Ik ruik de wilde dieren duidelijk.

Het vuur geeft energie. Het inspireert. De zintuigen worden hier helder.

We eten, midden in het bos, een stukje boven de vuursteengrotten, omdat de plek voor de ingang van de grot zelf te zwaar aanvoelt.
Dit is een stuk terrein waar ik nog wel eens weer heen wil gaan, meer tijd voor nodig heb.

Plek 3 Schilberg

Informatie: Buurtschap de Schilberg
Sint Josephkapel van Kunrader steen met bijzonder torentje, op de hoek van de Schilbergerweg en de Maastrichterweg. Het kapelletje is door de gemeenschap van Schilberg in 1946 gesticht als dank voor het gespaard blijven voor verliezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. (Na een ingrijpende renovatie is de kapel op 12 juni 2000 heringewijd) Op de kruising ook een (gedempte) put.

We parkeren bij dit kapelletje en lopen langs het oude huisje een eind door het glooiende landschap. Proberen te lopen zonder projectie met als resultaat voor mij helder zien, ruiken ,voelen
Voorbij de boomgaard een oefening:
Waar is de oerkracht nog vrij in het landschap?
Daar zijn we het met elkaar over eens.
Waar is de oerkracht gebonden? Wat zijn de pijnplekken van de aarde?
Daar zijn de meningen verschillend over.
In het glooiende landschap beneden ons liggen een aantal boerderijtjes. Schapen op de helling aan de overkant, aan de andere kant van wat vermoedelijk een beekje is. ?Er gebeurd van alles? maar ik schrijf het niet op en vergeet het vervolgens.

Plek 4: plateau van Margraten bij de eenzame grote Linde.

Informatie: De grote Linde zou door de troepen van Napoleon geplant zijn als wegmarkering. Vanf deze plek kun je 9 kerktorens tellen.

We stoppen ergens tussen Rooth en Groot Welsden, op de kruising waar een forse lindeboom staat met daarin enkele mooie grote maretakken en daaronder een wit kruis met rustbank.
We stellen ons op in een cirkel, in de volgorde van geboortedatum. Er is een groot gat voor de laatste maanden van het jaar. Juist deze tijd van het jaar, wat betekent dit?

Het is helder geworden.
De zon is net ondergegaan.

We kijken naar het centrum van de cirkel.
Er verschijnt boven me een rad met 6 spaken dat ronddraait
Er is een zuil van verticaal licht met 2 spiralen die er omheen wentelen en ?open? eindigen. Aan het open eind verschijnt een hart.

We keren ons om naar buiten.
Nu kijk ik in de richting waarin de zon onder is gegaan. Vanuit het westen komen rode draken over ons heen vliegen, ze trekken naar het Oosten. Ze vliegen hoog boven ons maar zijn duidelijk te zien.
Het is een schitterend gezicht.
Voor mij voelt het vervolgens alsof ze ten strijde trekken iets in mij voelt zich hierdoor beangstigd.
In het Zuidoosten ligt Margraten, maar dat is niet waar ze heen trekken. Dit is in het hier en nu.

We vertrekken naar een café waar we erwtensoep eten in een Bourgondisch berookt lokaaltje waar we samendringen om twee tafeltjes waar we net geen goede kring kunnen vormen en een aantal mensen zich meer terugtrekken in zichzelf.

?s Avonds slapen we beiden heel slecht.
Waarom?

Advertisements

Author: Vixen

Tarotist, Celtic Reiki Master, Spiritual writer, OBOD druid Fractal artist, Webdesigner, Webdeveloper, Photography,